Tweehoofdenpolis versus keuzebeding: een interessante piste voor vermogensplanning

Een keuzebeding in het huwelijkscontract wordt vaak gebruikt om de langstlevende partner financieel te beschermen. Het laat toe om bij een eerste overlijden een groter deel van het gemeenschappelijk vermogen aan de overlevende echtgenoot toe te wijzen.

Hoewel dit een sterke bescherming biedt, gaat het vaak gepaard met een onmiddellijke belastingheffing. Vooral bij grotere roerende vermogens kan de verschuldigde erfbelasting aanzienlijk oplopen.

In bepaalde situaties kan een tweehoofdenpolis een interessant alternatief vormen.

Bij deze structuur wordt een levensverzekering afgesloten op twee verzekerde hoofden.

Het kapitaal komt daarbij doorgaans pas vrij na het overlijden van de tweede verzekerde. Hierdoor blijft het opgebouwde vermogen meestal buiten de erfbelasting bij het eerste overlijden.

Het verschil kan aanzienlijk zijn. Waar een klassiek keuzebeding vaak aanleiding geeft tot een onmiddellijke fiscale afrekening, kan een tweehoofdenpolis de belastingheffing uitstellen en in sommige gevallen zelfs volledig vermijden.

Bovendien behoudt de langstlevende partner vaak de economische voordelen van het opgebouwde vermogen, zonder dat er onmiddellijk een overdracht plaatsvindt.

Uiteraard bestaat er geen universele oplossing. De optimale keuze hangt steeds af van uw huwelijksvermogensstelsel, familiale situatie en vermogensdoelstellingen.

Een tweehoofdenpolis vervangt niet automatisch een keuzebeding, maar kan wel een bijzonder waardevolle aanvulling vormen binnen een bredere successieplanning.